روند رشد حرکت جنین و با هرماه یه ویژگی هایی از خودش بروز میده
رشد حرکتی جنین یکی از شگفتانگیزترین بخشهای دوران بارداری است. این روند از حرکات غیرارادی و بسیار کوچک شروع شده و به لگدهای محکم و هدفمند در ماههای آخر ختم میشود. در ادامه، روند تغییرات حرکتی جنین را ماه به ماه بررسی میکنیم.
تقویم رشد حرکتی جنین در دوران بارداری
ماه اول و دوم: آغاز حیات
در این مرحله جنین بسیار کوچک است (به اندازه یک دانه کنجد یا لوبیا). اگرچه قلب شروع به تپش میکند، اما حرکات بدن هنوز شروع نشده است. در اواخر ماه دوم، جوانههای دست و پا شکل میگیرند.
ماه سوم: شروع لرزشهای اولیه
در این ماه، جنین شروع به تکان خوردن میکند، اما این حرکات به قدری ظریف هستند که مادر آنها را حس نمیکند.
- ویژگی بارز: جنین میتواند دهان خود را باز و بسته کند و دستهایش را به صورت غیرارادی تکان دهد.
ماه چهارم: نخستین تماس (Quickening)
بسیاری از مادران (بهخصوص در بارداری دوم به بعد) در این ماه متوجه لرزشهایی شبیه به بال زدن پروانه یا حبابهای گاز در شکم میشوند.
- ویژگی بارز: جنین شروع به کشش اندامها و خم کردن مفصلها میکند. او حالا میتواند انگشت شست خود را بمکد.
ماه پنجم: حرکات ریتمیک و مشخص
در این ماه عضلات جنین قویتر شده و سیستم عصبی او تکامل بیشتری یافته است.
- ویژگی بارز: حرکات چرخشی و لگد زدنها کاملاً واضح میشوند. جنین در این مرحله ممکن است در پاسخ به صداهای بلند یا استرس مادر، واکنش حرکتی نشان دهد.
ماه ششم: اوج شیطنت و معلقزدن
فضای داخل رحم هنوز نسبت به جثه جنین بزرگ است، بنابراین او به راحتی پشتک میزند و تغییر جهت میدهد.
- ویژگی بارز: سکسکه کردن جنین در این ماه شروع میشود که مادر آن را به صورت پرشهای ریتمیک و متوالی حس میکند.
ماه هفتم: واکنش به محیط بیرون
بینایی و شنوایی جنین در این ماه تقویت شده و حرکات او هدفمندتر میشود.
- ویژگی بارز: جنین به نور یا لمس شکم واکنش نشان میدهد. اگر نوری روی شکم بتابانید، ممکن است جنین سرش را به سمت آن بچرخاند یا واکنشی نشان دهد.
ماه هشتم: ضربات محکم و جابجایی
جنین بزرگتر شده و فضای رحم برای او تنگتر میشود. به همین دلیل به جای چرخیدن، بیشتر ضربات آرنج و زانو حس میشود.
- ویژگی بارز: حرکات از حالت “شنا کردن” به “فشار دادن” تغییر پیدا میکند. ممکن است برجستگی پا یا دست او را از روی پوست شکم ببینید.
ماه نهم: استقرار و آمادگی
در ماه آخر، جنین معمولاً سر به سمت پایین قرار میگیرد (وضعیت سفالیک) تا برای تولد آماده شود.
- ویژگی بارز: به دلیل کمبود فضا، تعداد حرکات بزرگ کم میشود، اما شدت آنها (مثل فشار دادن پا به قفسه سینه مادر) افزایش مییابد.