Choose your language



ورود به حساب کاربری

?
?

کیت تشخیص حشیش نواری

تست نواری حشیش یک آزمون یک مرحله‌ای، سریع و با کیفیتی بالا است که برای تشخیص کیفی حشیش و متابولیت‌های آن در ادرار و سرم مورد استفاده قرار می‌گیرد. این آزمون برای حضور حشیش و متابولیت‌های آن در حد مرزی 50 نانوگرم در میلی‌لیتر در ادرار و سرم طراحی شده است‌. این تست تنها برای استفاده کاربر حرفه‌ای می‌باشد. تست نواری حشیش برای انجام غربالگری مورد استفاده می‌باشد و روش‌های کروماتوگرافی لایه نازک و روش اسپکتوفتومتری جرمی روش تایید شده به عنوان آزمون تاییدی می‌باشد.

حد تشخیص

جهت تشخیص ماده مخدر حشیش با حد مرزی 5۰ نانوگرم در میلی‌لیتر در ادرار یا سرم طراحی شده است‌.

سرعت پاسخ

طراحی این تست ها بر اساس غشای منحصر به فرد به گونه ایی انجام شده است که دارای بهترین سرعت پاسخ دهی در کمتر از یک دقیقه می باشد.

سهولت استفاده

طراحی منحصر به فرد کیت ها موجب سهولت استفاده و راحتی حمل این کیت ها گردیده است به نحوی که در هر زمان و مکان قابل استفاده می باشد.

صحت

بررسی های بالینی در معتبر ترین آزمایشگاه های داخلی و مقایسه با تجهیزات فوق پیشرفته نشانگر صحت این کیت ها می باشد .

دقت

طبق آزمایشات انجام شده و تایید سازمان بهداشت جهانی این کیت ها دارای دقت بالای 99/8 % می باشند .

اقتصادی

هزینه ناچیز این تست ها در مقایسه با روش های تشخیصی آزمایشگاهی امکان انجام آزمون در هر مقطع زمانی و مکانی را خواهد داشت.


کیت تشخیص حشیش نواری

شما می توانید راهنمای کاربری را از لینک ذیل دانلود نمایید :


کیت تشخیص حشیش نواری

حشیش ماده‌ای‌ست که از انگم گیاه شاه‌دانه به دست می‌آید. تفاوت حشیش با ماری‌جوآنا در این است که ماری‌جوانا از برگ و گل خشک شده گیاه شاه‌دانه حاصل می‌شود. ترکیبات مؤثر در حشیش کمابیش همان ترکیبات سایر قسمت‌های گیاه شاهدانه با خلوص بالاتر است. برگ و جوانه این گیاه گراس نامیده می‌شود. روغنی که از صمغ شاهدانه تهیه می‌شود، خالص‌ترین حالت ماده توهم‌زای مصرفی است که از شاهدانه به دست می‌آید. تأثیر حشیش، ناشی از تتراهیدروکانابینول (THC) است که یک توهم‌زای طبیعی به‌شمار می‌رود. تتراهیدروکانابینول (Tetrahydrocannabinol) با نام‌های تی‌اچ‌سی، دلتا ۹-تی‌اچ‌سی و دلتا ۹-تتراهیدروکانابینول نیز شناخته می‌شود، یکی از گونه‌های کانابینویدها و ماده محرک عصبی اصلی موجود در شاه‌دانه است. این ماده سیستم عصبی مرکزی بدن را تحت تأثیر قرار داده و باعث عوارضی از قبیل سستی، افزایش حساسیت حواس و اختلال در درک محیط می‌شود. تأثیرات فیزیولوژیک تی‌اچ‌سی شامل افزایش سرعت ضربان، خشکی دهان، افزایش اشتها، تعریق بیشتر بدن و کاهش فشار خون است.
هنگامی که دود حشیش از طریق شش‌ها وارد بدن می‌شود اجزای آن به سرعت وارد جریان خون شده و به سمت مغز و سایر قسمت‌های بدن هدایت می‌شوند. احساس نشئگی و لذتی که از مصرف حشیش به فرد دست می‌دهد ناشی از چسبیدن عناصر تشکیل دهنده آن به گیرنده‌های کانابینوئید در مغز می‌باشد. اکثر این گیرنده‌های عصبی در قسمتی از مغز قرار دارند که به‌طور مستقیم در احساس لذت، حافظه، تمرکز، احساسات و درک از زمان نقش دارند و بنابراین تأثیرات مصرف حشیش نیز باعث تحریک یا اختلال در این قسمت‌ها می‌شود. علاوه بر قسمت‌های فوق، اجزای تشکیل دهنده حشیش، چشم‌ها، گوش‌ها، پوست و معده را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند. مطالعات و تحقیقات نشان می‌دهد که رشد طبیعی یک جنین به وسیله مصرف مرتب حشیش یا ماری جوانا به وسیله مادر در دوران بارداری می‌تواند به‌طور جدی آسیب ببیند. آزمایش بر روی حیوانات نشان داد که نوزادان حیوانات آزمایشگاهی که در دوران بارداری تحت مصرف این ماده قرار گرفته بودند، دارای برخی از ناهنجاریها و رفتار غیرعادی بودند. در اثر مصرف مداوم وابستگی روانی و تحمل ایجاد می‌شود. نشانه‌های ترک شامل اضطراب، عصبانیت، از دست دادن اشتها و بی خواب و بد خوابی است...
انیمیشن نحوه استفاده از تست :
JF Mobile Menu Pro